Sanmak Yanılgısı

Sayfaların hükmü üzerine hayat

Kırılan kalemler, yaşayan yürekler.

Ölü gözyaşlarım vardır benim.

Atan kalplere, kılınmadı mi cenazeler?

Soğudu iyice ruhum, bedenim sıcak

Asırlar devirdi, bin yıllık yalnızlığım

Ölümün koynuna gizlenmiş bir şiir bu

Her yanı insanlarla çevrilmiş ıssızlığım.

Yalvarırım beni kendime bırak

İyileşemez bir yara var ruhumda.

Kaç kandil söndürdü giderken zaman?

Kaçında vardın ki, söyle kaçında?

Asıl olanın varlığı yitip giderken

Yokluk üzerine bu yaşadığım ikilem.

Sandım ki bu hayat zoru kolay eder

Sandığımdan farklıymış önüme serilen.