Sanmıştım

Aynı oda,

Aynı sandalye ve aynı masa

Aynı karanlık gece

Dünün aynı saatindeyim...

Zaman hızla ilerliyor

Ayrılanlar, birleşenler

Yaşama ve sevdiklerine elveda,

Hayata merhaba diyenler

Ve ben.!

İşte şimdi... Tamda şimdi...

Beklendiğini bilmeyen

Seni bekliyorum...

Beklemenin o acımsı tadını

O tadın güzelliğini bilememen ne kötü...

Neler kaçırdığını bir bilsen?

Bir bilsen?

Gecenin karanlığında ve o sessizlikte

Yıldızların seslerini duyamamak

Ayrılık rüzgârının dalından ayırdığı

Yaprağın iniltisini

Yarasaların çığlık çığlığa sevişmelerini

Ve benim,

Bu koca adamın

İki duble rakıdan sonra

Tüm bedenine söz geçiremeyişini.

Beklendiğini bilmeyen seni

Seni beklerken..

Yanlışlarla dolu yaşam çetelesine

Bir çentik daha atarken

''Sanmııştım'' deyip ağladığını...