Şansım Olurdun

Evvel Gülistan da,bendim Gülüşan

Şimdi ne dost kaldı,ne bağ,ne nişan

Yorgunum,yılgınım,ruhum perişan

Çağırsaydın bahtıma şansım olurdun.

Kendi öz vatanımdan , yaban kaçağım

Kırdılar hem yoldular ,dalım burçağım

Hedefsiz kalmışım da, ne yapacağım

Çağırsaydın yoluma menzil olurdun

Sanırım acılardan çok ders almışız

Kıymet verir gönülden, kucaklaşırız

Her sabah günaydınla selamlaşırız

Çağırsaydın sonbahar, yazım olurdun

Tecrübeler ile de, yaşadım hüsran

Aşktan yana gözyaşı , serimde kalan

Yalnızım uzaklarda geçmiyor zaman

Çağırsaydın canıma , bir can olurdun

Zulümlerin kârıyla, yok âbâd olan

Yaşıyorken sevgidir kalplere dolan

Dünyanın malı,mülkü, kendisi yalan

Çağırsaydın Hâyâlime gerçek olurdun