Saplı Bıçağım

Karanlık, gece güneşi katlettiğinde ya da mumlar söndüğünde değil,

Umutlar tükendiğinde başlıyor.

Bir yanı yaralıysa, diğer yanıyla devam edebilir yaşamaya bir insan.

Ayağı kırık bir köpeğin diğer üç ayağından güç alması gibi.

Ama her yanım kırık bu günlerde, her yerim yaralı.

Hangi yanımdan güç almaya kalksam, diğer yanımdan daha sancılı.

İnsan bazen yağmur damlası olup, veda edip gam yüklü bulutuna,

öylece düşmek istiyor.

Ben mesela okyanusa düşmek istiyorum.

Karışıp koyu mavi karanlığa, en dibine saklanmak istiyorum.

Ve sen! Saplı bıçağım...

Şikayetim senden değil ya da saplandığın yerde durmayışından.

Şikayetim,

Sensiz ömrümün uzunluğundan...