Şarab-ı Nâb

Bir şehir çıkmazı gülüşün, ne zaman kaçıp gitmek istesem bu yerlerden..

Tutsak ediyor,

en ücra köşelerinden kalbimi..

Adını henüz koyamadığım isimsiz caddelerinde yürürken bu şehrin,

Tüm caddeler, sokaklar sana dönüşüyor..

Sen oluyor koca şehir..

Senin için yanıyor sokak lambaları..

senin için yanıyor ruhum aniden..

Senin için vuruyor sanki dalgalar kumsallara..

Senin için vuruyorum başımı, omuzlarımı dağa taşa..

Dalgakıran misali gülüşlerin..

Kırıp geçiyor umutsuzluğa dair ne varsa..

Söküp atıyor mutsuzlukları..

Bir salkım üzüm veriyor hayat gülüşlerine..

Ve sonra, yıllanmış bir şaraba dönüşüyorsun..

Yıllar alıp da başını gitmeden bu yerlerden ..