Şaraba Gül Rengi Düşer

Güneş renkler yitirir

Silikleşirken körfez mavisi

Akşama mor

Şaraba gül rengi düşer kadehte

Tek çatallı sofranın

Gaip ezgileri

Solo dudakta, kimsesiz

Makamsız sarhoşlukta

Yalnızlık resitali

Sağır ve dilsiz

Vurur kayıp notalara

Ay desenli, şimşir sopası ile

Maestro

Böyle senfonileşir gece,

Dört metrekare

Avizesiz odanın pencere dibinde

Avuçları ayaz keser

Loş, ferini çalar gözlerin

Sağırlaştırır gün, dünü

Öylece iner kadife perde

Bilinmedik ezgilerle

Alkışsız ve kör

Gül rengi biter gece

Al gözyaşları düşürüp kadehe