Sarı Yanık...

//Hasret parmak boğumlarında ayaklanmış ikrar ile

Kırık düşleri sarıp sarmalayıp tüm kızgınlığıyla

Kem biçiyor yaşlanan zamana...//

Tortusu alışık olmayan anlarda isyanla sarmaş dolaş

Acı bir hüznün gölgesinde tomurcuklanır diye

Gülü besler,

Bülbül-i nidaların ayrılık ile raks ettiği günde...

Dokunuşları katmerledikçe zaman

Çırpınışları duyulur gecenin lacivert yüzünde soluğun...

Hüsran güneşin koynundan çıkarıp ellerini, yakarmış sineleri..

Gecede çıplak kalır gözler

Baktıkça ıslak ıslak, ruhu bedenden kopar...

Demlendikçe eskimez meşakkati yılların,

Zulasına saklı sözlerin etkisiyle

Yüklendikçe dimağa....

Kusar ömrümün uçurumlarına, gel-gitiyle dar duvar hayat...

Kekremsi bir tad kalır geride

Hazan sabahlarına...

Ruhtan kederi teslim alır yürekler...

Susku deminde şimdi,

Tırnak içine alınmış isminler...

Süzüle süzüle bir adım ötede korkuya eş...

Yaprağı sarı yanık dökülen ömrün

Satır aralarında....