Sarının Kıyısında
apartman sessiz
amalara gizli edebi hayat ortasında
aslında
hiçbir şey herşeyin yanında
bir de
olsa ki astığım umutlar mandalın yamacında
düşmediğinde yaşanır ömür
hüzne ezber notası düşmüşken
korku
insana el verir gece çöktüğünde omuzlara
karanlık tortusu
deniz üzerinde ay ışığı
yetmez
büzülür dizler yerlere doğru
çok zor böylesi
kayıp en olmazı
sızısı her yerde saklı
içimi gömer
veda saati
kumun dibinden
fazlası zarar gelir yokluğuna
eksiği ne yarar ne yaramaz
çok azsın
yeterinceden de az
yıkılacak pencerelerim
kuş göçmezse özgürlüğe hasretlikten
sarılacak
toprağa, öldürdüğüm baharım
istemezse usum ellerimde durmayı
delilik
en doğrusu
dayanmak için
doğrusu
yaşamak
zulüm ötesi
sokak kapısı
cehenneme çıkar kokunu duyamadığımda
burnumun ucu sızlar yola revan olduğunda
gün göremeden kara teslim olur yüreğim
ve ay kaybolur gökten
değişerek renklerim ıssız
yüzüm
sarıdan farksız
kaybetmek
ölmekten arsız
diri diri
boynuma ipi sarar
bakarsın
göremezsin
bir an,
yitirilir zaman...
13.02.13