Sarışın Sabahlardandı

Önce birbirlerinde dinlenmeye geldiler,

Sonra uçuracak bir kuş bulmaya gittiler

Kanatlarında aşkın tılsımı olan kuşlardan birini...

Henüz çocukları yoktu

Henüz evleri aynı muhitte değildi

Henüz çok başka odalarda nefes alıyorlardı

Renkleri başka

Koltukları başka

Kapıları başka

Pencereleri de başka duvarlara çarpıyordu

Yani ıssızlığın tam ortasına...

Kadının oda kapısı O'na açılırdı

O'nun kapısı başka lehçelerin sözcüklerine

Buluşmalıydılar gökyüzünün bir uçu(ru)mluk yerinde

Yani herhangi bir yerinde...

Ya düşmeliydiler/ya da uçmalıydılar sonsuzluğa o tılsımlı kanatlarla!

Kadın öpüştüğü kadar gülüş bırakmıştı yastığın kenarına

Öfkeli ve acemi satırlarının notlarından sonra

Bütün sohbetlerini gözyaşı bağlacıyla b/öldürdü

Ve bütün pencerelerde aynı gökyüzünü g/ördü

O'na dokunmuş parmak uçlarıyla...

Vakit sabahı vurduğunda

Gitmenin pejmürde telaşıyla dokundu O'nun ıslak duvarlarına

S/us gibi aralandı aşkın son gerçeği

Kalmak mıydı gerçek olan yoksa gitmek mi?

Ve gitti !

Bir git sonrası şiirler biriktirmek için

Kuşlardan uçmayı öğrenmek için

Ve gittiler !

Bambaşka haritalara çizildi yazgıları

Bambaşka duvarlara çivilendi yalnızlıkları

Kadın özledi...

O'nun gözlerinde kendi suretini öperken

O kimleri düşledi

...hiç bilmeyecekti

(Herkes kendine giden yoldan vurulunca bitiyor hayat !)

16 Temmuz 2012