Şark Masalı

ŞARK MASALI.

Vakit geldi artık Züleyha

Gidiyorum

Gözlerimi terk ediyorum.

Kalbimi öldürmeden önce

_ki, o bunu çoktan hak etti_

Sana son defa sesleniyorum.

Sesimi duymanı ben istedim, evet

Tıpkı, susmayı ve saklanmayı da istediğim gibi.

Bir sır vardı sende beni çeken

Uzak ırmakların sesi,

Karanlık ormanların nefesi gibi

Yağmurlarla birlikte gelen,

Korkutan ve cezbeden.

Tam da yeni bir iklime göç edecekken

Burada;

Bütün sınırların sonunda,

Yalnızlığımın bir ucunda,

Bunca zaman beklediysem eğer

Bu hep senin o; bembeyaz ellerin yüzünden.

Garip değil mi?

Gözlerimi yollarına mahkûm ettiğim zindanların

Tek meşalesi,

ufka açılan tek penceresi

O ıssız ve ürkek harflerinin

Beni şimdi

Zamansız ve mekânsız bir ayrılığa sürgün etmesi.

Ve ne garip değil mi?

Kalbimin hiç bilmediği bir lisanın manâsını sevmesi.

Yoruldum artık Züleyha

Varlığının manasını taşımaktan

Ve bu vebali

Dipsiz bir kuyu gibi

Kadim bir sır gibi saklamaktan yoruldum.

Bir intihar eylemiydi çünkü sana her bakışım

yuvasından ilk kez uçuşu yavru kuşların.

Aşktan ve kederden ölünmüyormuş Züleyha

Ölünseydi eğer,

Ten kafesimde çırpınan bütün güvercinleri azat eder

Pencerene kondukları anda

Vururdum hepsini birer birer.

Oysa

Bedenleri tükenen cehennemlikler gibi

Her yandığımda yeniden yaratıldı sanki kalbim.

Ne hakikatine erebildim aşkın,

Ne de renginden vazgeçebildim

O hiç okşayamadığım saçlarının.

Yine de uslanmadım

Yıldızlara, karanfillere, buldum bütün kabahati

Sana gözlerini hiç anlatmadım.

Gün gelir de,

Terk eder belki diye aşk

Ben seni çocukları, kuşları, kitaplarımı sever gibi sevdim.

Ruhunun benimle aynı şarkıları söyleyen sesini

Ve o sesin

Hiçbir mutluluğun eskitemediği

Hiçbir gülümseyişin silemediği hüznünü sevdim.

Ben aşkı değil Züleyha

Seni sevmeyi de değil

Sadece ve sadece seni sevdim.

Bu yüzdendir ki

Sana veda ederken dahi

Ayrılık, zaman ve mesafeler

Asla incitemeyecek kelimelerimi.

Beni anlıyorsun değil mi?

09 05 2018.