Şark Şeridi

yalnızlıkta rütbeliyim

eğilin!

şarkın kanayan yarasına bülbül olayım

cihangiri sevmem saatleri sevmem

yüzükleri biraz sevmem

sevmem kendi lisanımda üç dil yabancı olmayı

garsonların emredilmiş kibarlığına tüküreyim

bankaları tefecilikten tutuklamayan gitsin kendini kandırsın

şarkın putperestliğinde ilah olayım

sokakta kim vurulmuşsa şehitlikten pay kapar

bi parçada ben alacağım akşam beş olacak

yağmur yağarsa makbuldür

değilse kör kurşun

herşey yarım

masada yemek tarlada buğday

insanda noksan sayılmış bir tutam

aşk var

garbın namussuzluğunda isyan olayım

cümlelerim takıldı bu suskunluk yüz

kere kendimi sokaktan çaldım

evimde bir sığıntı gibi çekildim odama

dünyada yalnızlık

defanstayım

allah yüzbinkerebenibendenalsın

içimden coşkun bir nehir gibi aktı şu sızı

ellerimde kan bağlayan

düğümleyen

kendisini bir çıkrıkta döndüren

acıyı buldum

onu öptüm alnıma koydum

alnımı sırtına dayadım toprak

sana diz çöktüm kararım kesin

bir daha dönmemek üzere küstüm dünyayı

kustum kendimi sen beni pakla

güzelliğin zulmünden koru bizleri

sana ölesiye koşuyorum toprak

senin çöplüğünde bulut olayım

şarkın dinmez karanlığına çökeyim

geceden kendini kurtaran şafak