Şarkı Biter Şiir Başlar

Rüzgarlar çıksa önüme yelkensiz kalırım

Sevdam gelse dilime susarım

Solar asil menekşelerim

Gün ışığından yoksun ellerimde

Yaşam akıp gider uzak, sessiz ve

Kırılgan yüzüne düşmüş

Gözlerimden

Bir Karadeniz coşar heyecanıma

İki Akdeniz dokunur yanağıma

Ege tüm ihtişamıyla vurur acılarıma

Sen toprağımsın

Tuttuğum kutup yıldızım kadar yakınsın

Şarkı biter, umutlar ıslandığında

Şiir senden başlar, kaleme her sarılışımda

Mektuplarda saklanır hayalin

Baba evinde kalmış özlemlerim

Çığlığa dönüşür her yaprakta

Kimsesiz kollarım

Soğuk Ocak sabahlarına açılır

Diz çöker önümde ölümler şimdi

Geride yazamadıklarım...