Şavkin Güneşe Aşki

Dudaklarım mı yanıyor, neden dilimde ateş var ?

Ötelerde aydınlık, soğuk gecelerde bitiş var

Sözlerimde feryat figan, sözlerimde edepsizlik

Gelde kurusun ruhumun kuyusu, bitsin bu dipsizlik

Mütemadiyen sokulsam, topyekûn gelsem yanına

Sıla hasreti çekiyorken, çıkabilir miyim ki yarına ?

Issız bakışlarım gezse, o tahir gözlerinin içinde

Müebbet hapis istiyorum, dalgalanan saçında

Ey arzularımda yeşerttiğim, taze gelincik çiçeğim

Salın gözlerimin önünde, ben kendimden geçeyim

Tebessüm etsen, o aşk kırmızısı keskin inceliğinle

Mihrin Mahı tutulsun, çık cama, ipekten geceliğinle

Dolunay karası kirpiklerin, saplanır bağrıma ok gibi

Kanayan gönül yarama, senden gayri ilaç yok gibi

Sürmesin merhemini hiç bir tabip, o zaman ölürüm

Sen leyla olmasan da olur, ben mecnun gibi gelirim

Pervane atılırken mum ateşine, gönlü har da hoş

Sende aşk kokusu varken, narında hoş, nurunda hoş

Ateşi mi söndürecek Kevser ? Öyleyse Cehenneme gelsin

Ben nasılsa cennetteyim, çünkü cennet sensin