Savrulursam

ya ben

bırakıp küllerimi

rüzgârın kamburuna

gözlerimde yarı sönük kıvılcım

savrulup kör topal

eski bir şehrin enkazına

yakarsam hikayemi

yanarsan yeniden

vapurları kör eden mendirekteki mum misali

kaçışınca küpeştelerdeki esaret

kuş gözlerini kör eden yangın olursam

yağmursuz iklimlerde

tutuşursa dağlarım

çıplak kalırsa kayalıklar

ayaklarımda tarifsiz nasırlar

acımı damıtırsa korlaşmış meşeler

nüzul düşmüş dizlerimin bağı boşalırsa

kaçarken gırtlağıma basan dumanlardan

yanarsa son kemiği kaburgamın

ya kızılca kıyamet olursam

zifrini yutup

gecenin

ya da ben

bırakıp küllerimi

rüzgârın kamburuna

savrulursam

çiçek tozları gibi

hazan ortasına ...