Say ki

İstifle acılarını

Bir gün dönüşecektir mutluluğa

Acı,kader varsa yaşam da

Mutlulukta vardır elbette bir kenarın da

Erikle,çekirdeği gibi yani...

İstifle acılarını

Ya yarıp sarmala yada yazıp koy bir kenara

Günü geldiğinde göreceksin

Mutluluk olup açılacaktır sayfa,sayfa

Gelincik çiçekleriyle,papatyalar yan,yana...

İstifle acılarını....

Asma yüzünü kadersizliğine

Bırakma kendini sıkıca sarıl yaşama

Her şey olası değil mi yaşam da

Hiç gördün mü gece asılı kalmış yerinde...

İstifle acılarını

Tutsağı olmadan,korkmadan vede sabırla.

Bir gün eli değdiğin de titrediğin ve seni,

Bahara merhaba diyen ilk papatyalar gibi açtıran

Onu görüverirsin karşında...

İstifle ama sevinçlerini..

Çiçek,çiçek dolaşıp

Bal yapan arı misali toplayın tüm güzellikleri

Sevgi pınarı arıtısın içinizdeki

Düne ait ne varsa...

Ben mi...Beni hiç düşünme...

Say ki:Kırık bir dal parçasıyım nehrin sürüklediği.

Say ki:Kurumaya başlamış yaşlı bir çınar

Say ki;Yine böylesi bir zaman da araya bileceğin

Sevgisiz kalmışların ağlama duvarıyım...