Sayfalara Çizilen Ölüm
zamana yenik düştük
saniyesine
dakikasına
saatine
bilemedik hiç bir şeyi
anlayamadık
yaşayamadık kendimizce
sustuk
ve ezildik
her cümlenin
her kelimenin önünde
düşünemedik
diri diri öleceğimizi
yüzümüzün değişeceğini
kalbimizin yara bereyle
harabe olmuş sahillerinden çekildik artık
eyvallah dedik
gelene,
olana,
her şeye
kitabımızı çoktan yazıp, bitirdik
şiirimiz ise
sonu gelmez bir yol gibi
geçti hazanın yaprak döken ağacı
gitti artık elifin ümidi
yok, sayılmaz artık hiç bir şey
akasyalar sulandı gözyaşımızla
begonyalar ısmarladı ekmek paramızı
papatyalar verdi rengini bize
matlaşmış, kireç tutmuş haliyle
yarım yamalak bir son bu
koca bir kentin
bir anda harabe olması gibi
olmuyor,
olamaz da
umursamadık
nasırlaşmış hayallerimizi
hep bir kenara attık
şimdi kendi halinde
bir sokak dilencisi
yarı kör, yarı sağır, yarı sakat
yazmak isterdi bu dil
ama olmadı
mürekkep şimdi bitti...