Sayrı -v-

Son güz de sana erdi nihâyet.

Şehrimde s/esin duyulsun!

Söylediğim son yalan da sökülüyorken dudaklarımdan;

kulakların bir başka esâretin gölgesinden esinlenecek s/ayrılığı.

Her secdede başka bir tanrı düşünülebiliyorken ayrı dillerin ibâdetinde;

artık hiç bir neden sensizliği çağrıştıramayacaktı dualarda.

Zaman; can kesiği sarmalında sayıklıyor ismini.

Ya kesilecek hesap ya da ezilecek aşk denen azap.

Yaktığım tüm denizlerde soysuz deniz kadınları,

eski bir şarap şişesinde demlenecekler o akşam.

. . ve sen düşlerimin engininde boğulurken yudumlayacaksın

kahrımın sancısını, zehrimin acısını.