Sayrı -vii-

İzlerindeki dehşeti gizleyemez

bugüne yığılan hiç bir düş.

Üzerine susulmuş her mecbûriyet,

gensiz bir hassâsiyetti.

Fâili meçhûl tebessümlere esir ettiğin esâretimi;

S/ağır bir hassâsiyet boğumladı "aşk" hecesinin son sesinden.

Yarına yetim düştüğün her umut;

eklemsiz nihâyetlerin fâhişe hassâsiyetlerine,

piç bir döngüde dengesiz mâsumiyetler susuşuyor.

Açık yaralarımdan sızdığın her an gibi; şimdi sönük bir mumun dibinde gevriyor umutlarım.

Tane tane keşkelendi bekleyişler bir suç atımı uzağına.

Senkron sancılar kuşağında ezik bir hürriyetin bağımlılığına içiyoruz -esirce-

En suçlu hasretimsin.