Şeb-i Arûs

Mekke'yi gösteriyordu iman pusulam

Tadı yoktu hiçbir lezzetin islamsız

Ancak furkan'a tabi olanlar bilir,

Mânâ'ya varanlar.

Kıblem aşk'tır

Dünya bana dardır

Giydiğim ar'dır

İhrâmım hûşû

Ruhum derviştir

Amelim azapta

Canım tuzakta

Nefsim uzakta şimdi..

Gözlerim de nem

İçimde sonsuz duâlar

Başım ravzan da

Ellerim semâ da

Haykırıyordu dilim lebbeyk

ALLAHÜMME lebbeyk diye..

Ölmeden ölmeye geldik ey resul !

Sözümüzü tutmaya

Biz imanımızı tasdike geldik

Yeniden doğmaya..

Muhammed'eydi bu yolculuk

Tertemiz oluşaydı

Tefekkür ediyordu sözler

Beyândı biat'a gözler

Kalpler hürmetle tutuşuyordu adına

Nefesim sevda soluyor

Medine kalbime düşüyor

Sultana gidiyordu yürekler

Ve evren ona dönüyordu..

Onsekiz bin alem zikirdeydi

Melekler nurlarıyla süslüyordu kâbeyi

Agızlarda salavat-ı şerif

Toprakta ashâbın şehit

Ömür bile fedayken adına

Varlığını bilmek ne büyük lutuf

Kıyamet ayrı kalmaktı yolundan

Cehalet seni bilmemektir

Çöl dile geliyordu aşk'ın baş kentinde

Uhud hala hüzünlü

Bedir hala kimsesiz

Ve hendek yangın yeriydi

Resulullah diyordu cennet

Cehennem nurunla sönüyordu

Gözyaşları bir bir yokluğuna damlıyordu

Can vermeye can atıyordu ehli sünnet

Gel gör ne çaresiz sensiz bu ümmet..

Hüseyin diye ağlıyordu kûfe

Hüzne râm olmuştu yürekler

İki gülüne yanıyordu cennet ehilleri

Cebrail suskun, azrail mahsun

Ölüm bile utanıyordu varlığından

Ey hasan ! ya ALİ ;

Ehlibeyt sevdalıları ağlıyor size

Ashab yolunuza feda etmiş benliğini

Ensarlar tabi secdenize.

Bir yol ki insanlık rükû'da

Ruhlar vecd'de

Vijdanlar bir ömer adaletinde

Hamza cesaretinde

Osman teslimiyetinde

Ebu'bekir narinliğinde

Bir yol ki ALLAH'u ekber hep birden

Ezânlar da yakar hala bilâl

Kâbir ki cennet'e açılan kapı

Marace'l bahreyn gibi olur gönüller

Bir ney sesinde biter hasret

Tennure giyer alem,döner mevlâya

Bübüller şarkı söyler över mevlâya

Güneş tavâf eder dünyayı doğar mevlâya

Mirac'a açılır bir yol

Yedi gök sunar varlığını hiç'liğe

Varlık içinde bir varlık

Yokluk içinde bir yokluk olur

Benlik kaybolur

Madde pul olur

Yaşananlar bir bir yok olur

Yok oldukça yanar insan

Yandıkça kül olur

Kül oldukça kul olur mevlâya..

28-11-2014