Şeb-nem Kapısı

/Damarlarıma sığmıyorsun artık hayat;

Oysa ben sana, Yusuf'un gömleğini giydirmiştim/.

I/

Vesveseni Ninova'ya ne vakit sürgün edeceksin

Yunus'un gözlerinde sallanacak 'balım' ruhlu ak güvercinler...

nefsin /zulmetin -dalga kıranlar dolanmış boynuna

idam sehpası kurmuşsun bahtsız gürgen ağacına

gök kubbede esiyorken hürrem-i süreyya

şimdi bir yıldız kaydı arş-ı âlemden

'yemin' vurgunu yüreğim düşecek avuçlarına

sakla;

bir tek sende yaşayacak!

II/

yine;

yüreğin 'sota'sında depreşir çılgın bir havari

vuslata koşarken ayrılığın son geçen baharı

sen ırmaklı kip'lere pusu kurmuşken zamanı

sığ sularda boğuluyorum gamzelerinin

hasretinde yağan nemin

III/

küçük ellerim anne buğusu salar yüreğine

ıslatırım ağustosta har olan çatlamış dudağını

yüzünde muzip bir gülümseme

dilin huşu ile duada

biz kokulu anlara takılır usumda ki olta ya

çekmeye korkuyorum

kanar damla damla

yokluğun

IV/

ve ...

bir keşmekeşte

kirpiğine düşerken kızıl güneşin şavkı

hazanı sularım papatya rengi saçlarından

'saîr' ateşler yakarım kınalı dağlara

od düşünce gecenin yüreğine

işte!

ben, tam orda

açtım Şeb-nem kapısını

bismillah...