Sebil

Her günümüzü sebil ettik on dağ ötesi şehirlere

bir saatimizi sana veremedik anne

gül gül dağıttık gülücükleri

önümüze gelen her sevgiliye

bütün sevgilerimizi adadık

her yosmaya her cilveliye

ne sevgimizi ne gülümsemeleri sana veremedik anne

bizi bin bir çiçek arasında baharlardan yazlara erdirdin

acıkınca bal arılardan bal

susayınca dağ pınarlarından su getirdin

sana bir damla ılık su içiremedik anne

bir lokma ekmek bile yediremedik anne

yaşayalım diye bu acunda sevdaların en güleryüzlüsüyle

sabahlara kadar sen ağladın yerimize

dayanamaz diye yüreciğimiz ayrılığın zorluğuna

sen katlandın gurbetin acılarına

sen yaşadın ölümlerin en yaslısını

biz ise sana bir demetçik sevinç deremedik anne

ÖMER ILGAZ