Sedir Ağacı

'Yüz kırk sene oldu varlığın,

Yok oluşun birkaç saniyeyi buldu'

Her rüzgâr bir dirhem, oyuntu oldu can evinde

?mal canın yongasıdır'diyorlar

Sen yongaysan, canın nerde, ...

Gördüğün son intizar,

Birkaç kara adamın bütün aileni kılıçtan geçirdiği

Hızar'lı gündü...

Sana yazgı olan,

Yas tuttuğun, günlüğündü... Gazaba uğrayan...

Zamanın çıldırmış sapağında... Derin bir kanyonda

Kenevirden halatı taktılar boynuna

Bir papura ile

İşleyen insan sesleri arasında bu bitmeyen hüzünlü yolculuğunda

Seni toprağın sırtında... Çektiler... Çektiler... Çektiler

Canın da çekildi evrenin kuytu bir boşluğuna

Zamanın içinde...

Makedonya'da büyük İskenderci bir dilenci

Halep'te eleri kelep'li bir asi

Manavgat'ta bir ceylan kana, kana kanıksayarak derenin çayında çatırdayan

Kırılan, kıpırtıya ürperen buna rağmen yaşamaya yaşlanmaya devam eden

Dünyamızda...

Bir adam yol kenarında bir fahişe ile pazarlık esnasında,

Aynı oranlı zamanda

Birkaç kara adamın kan kokan elleri

Hızar'larla. Çökmüştür boğazına...

Kaçamadığından,

Dibinin bileklerinden... Hızarladılar seni... Devrildin acı yanına

Hezeyan'dasın...

Kara adamların kara geçimlerinde paralanmaktasın...

Parçalanacak bedeninle ayrı mekânlarda revaçlanacaksın...

Bizim gibi kırlarda hiçbir zaman dolaşamadın, bir akarsuya eğilip

Yıkanamadın... Olsun diyordun...

Böylede atmosferi içerinde ferletiyordun ya...

Rüzgâr dokunsa kabuklarına yapraklarınla karşılık verir

Sevinçleşirdin yaşadığına...

-Ayşe Ahmet Fatma Mehmet, ?insan'duyumsamasında-

Yıllarca kökün toprakta

Adımlayamasan da bir karış yana...

Damarların geçmiş toprağın besleyen yanına,

Dallarında kuşlar ötüşür...

Belki de,

Komşuların,

Kısa ömürlerine rağmen,

Kır çiçeği, kır otu bir de az ötedeki

Asırlık meşeyle yaprak seslerinde duygularınız gülüşür...

Ya şimdi...

Dülger Halim'in ellerinde kaldı yüreğin

Alıp giden ve bir daha geri vermeyen gecede...

Yaprak, yaprak...

Bir fabrikanın jilet listesinde...

Bir tarafın aşk namelerinde mısralara zeminleşmiş

Körpe kız Zeliş'in yüreğine düğümlenmiş

-Mısra, sedir ağacından defter yaprağı ve Zeliş'in gözyaşı-

Leylak kokulu ceviz sandıkta inzivaya kilitlenmiş

Cansız... Cansız...

Bedensiz...

Körpe kız Zeliş'in okşayan bakışlarında

Edasında, cilvesinde, nazında...

Hasretinde geçmişin...

Kara adamların deviren ellerinden önceki geleceğin...

Karalandı bir kere...iyileşmez yarayla

Tarihin oturma odasında yere serili -dostlarının-

Halen kademhane kokan ayaklar altında çiğnenmekte bedenleri

Kara adamlar,

Hızar'larını boğazına dayamaktadırlar...

...Akıbetleri dostlarının,

Akıbetin...

Diğer tarafın,

Bedeninden dört ayakla dört yanına çivilenmiş...

Oturmaya sedirlenmiş... sin

Şimdi yarıçapında et yığınları dolaşmakta...

.-Ayşe Ahmet Fatma Mehmet...

- insan-

Birde geceleri, birkaç kedi bazen de sokak köpekleri

Minderden semer vurulmuş sırtında... Otururlar

Rahatına... Rahatına... Rahatına...

Gacır-gucur acıyan canına,

Kapının önüne, yağmurun altına atılmışlığına

Dilin işlemez...

Bir kör bağırsağa kusur bağlayanın

Saldığı kokusuyla...

Kırık sedir...

Bedir kokuna işler bu zulüm kaç senedir...

Seni saklar kalbinin stokunda fukara Yusuf

Daha dün ayak kırığına bir çivi çaktığında

Çekiç çivinin kambur sırtından kayarak

Sol elinin başparmağına açtı derin bir yara...Yusuf'ta...

Kaç defa Hacer kadın yakacak odun olarak kırmak istediyse de

Yusuf engel oldu her defasında...

Ele avuca sığmaz duygu agâhında

Bir tarafın ceviz sandığında yürek hoplatır-aşk mısralı yaprak-

Diğer yanın Yusuf un fakirhanesinde yorgunu rahatlatır...-kırık sedir-olarak

...

Nasıl söylesem... Hani Yusuf'un titreyen damar, damar olmuş

Yaşlı yüreğinde mi...

Bir hüzzam makamın son şivesinde mi kalacak yaşadıkların,

Can bittiği yerde

Sen nerde olursan ol dönülmez geriye...

Yeşil bir cevvalken geçmişinde...

Bir seferde bitirdi insanoğlu... Nefesini

Babam sefil Yusuf un bedenini serdiği, dinlendirdiği...

Kırık sedirlikte buldun kendini,

Kalan hatırda olanlardır sadece

O da dilde dolanandır,

gezinir durur serserice, zamanın içerisinde

Ki hatırlanmaz istenmedikçe,

Bilmediğin, gözler önüne serilmeyen

Yaralanan, acıyan yerlerin

Babamla toprağa gömüldü...

Fukara babam Yusuf un sediri bir sobada küllendirildi...

Yusufun kırık sediri belki bir başka zamanda

Bir başka ağaçta sedirleşsen de,

Dünya döndükçe canının çoğalması yetişemediğinden, canın azalmasına...

İnsanın tüketim çılgınlığından

-uğrar zorunlu hızlanmış- mutasyona...'.insan've

'dünya'

Lütfen 'insan' aklını başına topla...