Sefer-i Kader

yazık kahrolmuş akşamlardan geçiyoruz

dem bu dem an bu an zaman bu zaman

yetişiyor kıyıya daha yeni doğmuş dalgalar

denizin mavisinde türküler söylüyoruz yavrum

ekmek kırıntılarını atarken kuşlara

kanatlarında hayal kuran biziz elbet

elbet sabaha varır maceramız

her giden başka bir türkü söyler

nakaratlarında adımız şanımızdır yalnız

geçip gidiyoruz akşamların kahreden sessizliğinden

serde bir meledi olsun diye beklerken

biz marşlar söylüyoruz

her hangi bir cesedin kokuşan taraflarında

yüreğine kadar biziz seven ve sevilen

içinde kan kirli içinde kan kirli içinde kan kirli

bereketli bir yalnızlık bizimki

ah gelip geçiyoruz akşamın kahreden sessizliğinden

duymuyoruz kimsenin sesini

giden ne varsa uçurumlar eşiğinde

akıldan değil gönülden biliyoruz sevgiliyi

ne kan tutan yanlarında kadınlar özleniyor

ne yalnızlığı tanrılara havale ediyoruz

lanet makamında bir şiirdir bu

geçip gidiyoruz gecenin karanlığından yıldızsız

kansız kızılsız bir ülkede devrim yapan biziz

biziz başkentlerde sevgili eylemleri yapan

mağdur bir edayla merasimlere katılan

ve ademi havvadan bilen kitaplarda

günahına bırakıyoruz aşkımızın kaderini

kederliyiz sapına kadar

ardında bitmez bir ilahi melodi

gidenler olmayacak bir davada hüküm giyer

siciline sevdayı yazıyoruz korkmadan asi

deniz şavkını daha yeni yeni bırakmış

maviye sitem eden dalgalardan geçiyoruz

bir cinayet akşamında geçip gidiyoruz

gidiyoruz yüzümüz ardahana kadar yalnız

ve edirneden başlayan ülkemizde bir zafer söylüyoruz

an bu an dem bu dem zaman bu zaman

hep bağrmızda yara değil yârdan kalan

geçip gidiyoruz müebbet yemiş bir yalnızlığa

içimizde dünya Allah'a kadar hesapsıız

bir de kavga var başımızda

hep bir nakarattır dilimizde takılı

sanki sevgiliyi buluyoruz karşımızda

gidenler türküsünü dillere destan yapmış gidiyor

biz Allah'a gidiyoruz aslında ..!