Segâh Perde

Akşamlar, aşığın gamzesindeki hüznün müsebbibi

dağların mor tebessümü

sisli nefesini içime akıtan efkâr

şehrin, caddelerinde, sokaklarında bulvarlarında ben!

Gözlerimde bir tasa, bir kaygı tortusu

yalnızlığıma kalabalığı gömen akşamlar...

Nazlı esen rüzgârın ıslığına karışır

dilimden dökülen hüzzam nakarat

'akşamın olduğu yerde' bekle diyordun

şimdi hicran yanığı gözlerimde solmuş fotoğraf...

Nefti şehrin sessizliğinde bir dili lâl

kaç akşam geçti dünyanın yorgun yüzünden bilir misin

işitir mi semada dolaşan ruhun

'Dinmiyor hiç bu akşam ne gözyaşım ne acım

bu akşam her akşamdan sana pek çok muhtacım'...