Şehrin Çocukları
Yamalı paça pantolon, yer gök Trabzon
İki taş arası kale, üç korner bir penaltı
Ben kaleye geçmem, Şenol geçsin
İlk kavgası, ilk hatalı gol yiyişidir
Acıyor dizleri, pabucunda bir delik daha
Yine de başı dik selamlıyor mahalleyi
Mücadele nedir öğreniyor şehrimin çocukları
…
Bu sabah keyfi yok Laz bakkalın
Kahveci Şakir topladı bütün gazeteleri
Okunmayacak bugün spor sayfası
Hiç kimse bizimkiler kaybetti demeyecek
Çünkü inat kaybetmez, dozer cemil yenilmez
Elbet kazanacak yaylaların çocukları
…
Belki sinirli, asabi, aksi, lanet
Neden diye sormayın
Belki takası bozuk yada çayda demi yok
Dalga dalga, köpük köpük bir o kadar da Karadeniz
İşte budur denizin çocukları
…
Ali dayı harmanda sardı cigarayı
Bu senede umudun rengi fındığın yeşili
Ha gayret bastırmadan yağmur toplanacak
Güneş derenin üstünde horon tepecek
Dik oynayacak köyümün çocukları
…
Leose leose leose dinosise
Ağasar’dan gelir kemençenin sesi
Yine sislidir dağın başı
Fatma nine çemberine işlemiş gökkuşağını
Sardı ağaran beline kuşağını
Maçka’da kaldı emorfon batsi
Çam ağaçları gibi eşsiz ve dik yamaçlı
…
Ey Trabizon oy Trabzon
Adını söylerde soluklanır dertlerim
Koy çayı sevdiceğim, bu gece gelecek keyiflerim
Tekneler dizildi Faroz’dan
Yoroz’da fener bir yıldız gibi parlıyor
Limanda bir bayram havası, oynuyor balıklar
Dere tepe sokak sokak söyleyin çoçuklar
Umudun adıdır Trabzon