Şehrin Gölgelerinden Atlamak

Ş e h r i n yanan ışıklarında

Heybetli bir adamdın dünde

Dağılmadan düşüncelerin sende

...

Şimdi bir mahzenin en derin yerinde

Kor yangınlarda k/alan bir bedenden ötesin

Ben susuyorum bir ıslık dudağımın ucunda

Yankılanan bir a r y a dökülüyor boşluğa

Savruk bir gönlün en altta kalan hükümlüsüyüm

Bakamıyorum

Gözlerim sus

Kul/aklarım ağır bir sisle örülü

-Ve zaman küflü soluklarıyla üflüyor yüzüme-

Ellerimle sarılıyorum boşluklara

Titreyen imgeler doluyor şiir aralarına

S/arınıyorum karanlığa

Gece dökülüyor üzerime

Kaç sicim yağmuru demiştin

Hırpalanıyorum sağanakta

Kaç tipi, kaç fırtına demiştin

Unuttum

***

Tüm yollar uz/ak...

Toprak yağmur kokuyor

Ve

B a b a m ı özlüyorum her bu kokuyu duyduğumda

Ağlama diyor içimde bir şair

Ağlamıyorum

Yeninden fırlayan o k gibi

Kanaya kanaya içime akıyor gözyaşlarım

Sen ölü bir kentte yok olan a d a m

Ben tüm hissizliğimle bu kentte uyanan k a d ı n

Ekseninde uyutulan şiirler gibiyiz senle

Satır satır kavuşamayan,

Yoksa her yağan yağmurda dökülür müydü bu kelimeler

Yerlere

Unuttum hepsini şehrin gölgesinde

...

Güzel yorumuyla şiirimi onurlandıran değerli dost Selma Şengül'e sonsuz teşekkürler...

Bodrum/Aralık/2013