Şehrin Tam Ortası

Gürültü çıkarmayın sakın

Bozmayın tılsımı

Ben bu büyülü an'ı oluşturana kadar

Nelerden geçtim

Ne yollara girdim içimde

Ne çıkmazlara sapıp geri döndüm

Bir tek bu bakışı kondurmak için

Bu güzelim bir çift çukura

Sularla doldurdum onları masmavi

Göğün yansıyacağı kadar berrak sular

'Önceden de maviydi gözleri' demeyin sakın bana

O mavide ben yoktum ki

Benim yüzmediğim bir denizde

Nasıl duyabilirim ki tenimde suları

Nasıl özgürleşebilirim

Neyse ki girmeyi başardım içine o denizin

Büyük kulaçlar attım daha ötelerine varabilmek için

Şimdi siz kahkahalarınızla, çirkin sözlerinizle

Bozacaksınız bu büyüyü, öyle mi

Aşkı yaşayacak bula bula şehrin ortasını mı buldunuz

Der gibi

İlle de tenhalarda, köşelerde yaşanacak bir şeymiş gibi

Aşk denen tılsım

Utanacak, saklanacak bir günahmış gibi

Ama ben o denizi şehrin tam ortasına getirmek istersem peki

Simidimi bölüşmek istersem güvercinlerle

Şu küçük kızın ayakta kalmayı öğrenme çabasını

Paylaşmak istersem annesiyle

Düşme tehlikesiyle yalpalarken küçük kız

Annesinin kalbiyle bir etmek kendiminkini

Aynı ürperişi ben de duymak

Ve küçük kız tehlikeyi atlatıp

Dengede durmayı başardığında

Annesinin çektiği derin oh'un aynısını çekmek uzun uzun

Hayatın bu tarz dokunuşlarla

Havalanmaya başlayan ayaklarımı yere indirmesini istersem

Şehri ve insanları kaybetmeden

Kulaçlar atmayı sevgilimin gözlerinde

Onun denizinde yüzüp özgürleşirken

Kendi denizimi de var etmeyi bir yandan

Şehrin tam ortasında bir denizi var etmeyi