Sehv-i K/alem

Ben Acıyaman'ım..

bana biçilen rol çok ağırdı

taşıyamıyorum 6 Şubatı..

kimsesizliğimin sofrasında

yorgun bedenlerin düştüğü yün yastıklarda

amansız bir depremle yitirdim suretimi ..

Duyuyor musunuz feryadımı ?

askıda duran umutlarımı

yarıda kalan hayallerimi

göçük altında dağlanan bedenimi

ve arta kalan insan yığınlarımı ..

Bana yazılan kaderi ,

üzerimden geçen hayatları ,

erinmeden en güzel haliyle doğurduğum güneşimi

vicdanlarının aritmetik sağlamlığında

kendini kandıran insanlar batırdı..

Kabuklaşan lisanımda

sehl-i mümteni yaralarım var ..

kader de yaprak dökermiş

ehline denk gelmeyen insanların elinde..

görüyor musunuz ?

Bir şimşek parıltısı kadar kısa bir parçasında zamanın

hisseme keder düştü..

içimin yangınıyla göğümün yağmurları

eşitlenmiyor hiç..

kadim topraklarımdaki ateşi

hissedebiliyor musunuz ?

Dışarıda kimsesizim

içeride sessiz..

geçmişte takvimsizim

gelecekte isimsiz..

Ben adımı ,

yaman bir depremde

harabeye dönen bir şehrin

sancısına gömdüm,

-hüznüme son yok-

acım ,

yalnız benimsin..

#adıyaman