Sela/zen

-dudaklarımdan girdin sen günahıma

şimdi aşkın rediftir bana-

-kürek mahkumuyum aşkının denizinde

---

dokun

ellerin kalbimin lifine değsin

kökümden dalıma yağmur

rüzgar bütün bulutların gurbeti

bütün çiçekler önünde eğilsin

dokun

saçlarıma papatya tacı ellerin

şehir kapılarını kapatsın

mum söndü çanı çalsın zangoç

gün siyaha öksüz

gece güneşe yetim

sen ay ışıgım tenime vursun şavkın

yıldızlar sıra sıra dizilsin

dokun

aşil damarıma ok misali parmakların

hatırlamıyorum nasıl sevdim ben seni

truva kanı geziyor damarlarımda

zil çalıyor etekleri yamaçlarımın

dokun

sonra öleyim

sela'm okunsun kulaklarına

sen_sin ol ben taze ölü

bir kadın geçsin ömründen

mevta desinler k/adına

karanfilli kınalı

gözleri kapalı

toprağı bol

son sözü adın olsun

...

hatun kişi niyetine!