Semâ
Gözbebeklerine kadar
uzakları düşleyen o çocuğun gözlerinde
demlendi hayat...
//
Göz alabildiğine eşsiz
ve gözlerimi yumabildiğim kadar
güven dolu bir mavi...
Uzaklardan koşup gelen
o eşsiz tınının kalbine yazılı kader
bütün kederleri dar ağacında sallandırdı
o masum tebessümde
...
Gün
tam da maviye doğduğunda
hani hepimizin gözlerinin ışıltısının kaynağı
aşkın mavisi işte
o geldiğinde
bütün güzellikler güneş açar yüreğimde
Ardımdaki gölgeler
-ki onlar unutuldukları için gölgedirler
ışığını yitirmiş kadersizlerin ellerinden sıyrılıp
rengarenk ölümlerden çiçeklendiler
Geçmişimde izlenenler...
Onlar aşkın usülsüzleriydiler
ve kendi günahlarıyla asıldılar
kendilerine...
//
Aşk
Dibine kadar aşka batmış aşıkların zihinlerinde
bir denizdir ki dalga dalga aşklanır
yahut bir semâ'dır
kirpiğinden yar'a akan
ya da kendi kendime susmadır
zihnimin bile sus pus olduğu...
Göreceksin!
O masum çocuk başını göğe dikip
kalbinden yıldızlara uzandığında
aşk rahmet olup yağacak ellerimize
ve yüzümüzü rahman'a dikip
..."Birlikte ıslanacağız" ...