Şems'e Ağıt
Şems'e ağıt
?'Demek sen böyle salına salına bensiz gidiyorsun ey canımın canı''
Mevlana Celaleddin Rumi
Çilemi unut pervane,
Misafir umutlar var yüreğimde.
Gidişine hârlı ateşi unut...
Bir lâhza adın yaslansa dudaklarıma,
Avuçlarımda Kalır kuruyan filizlerim.
Bıktım şems!
Böyle eli ayağına düşman,
Böyle Gözleri med cezir yaşamaktan bıktım...
Gitmek gecedir bilesin!
Ay ışığını öper her gece,
Aydınlık ne kadar gizler beni...
Kim söyler dilimin anlatamadıklarını?
Dağlar yürümez mi üstüme gök çökmez mi aniden?
Ya denizler küsmez mi kıyılarına?
Kurumaz mı yağmurlarım?
Ya ben şu koca dünyada bir başıma,
Alın terim sağım solum gizlim nazlım gitme...
Demek karın tokluğuna ölmek buymuş.
Raks ederken düşülürmüş ateşe,
Buymuş hilalin ince hastalığı,
Demircinin katığı demir, erittiği yürekmiş.
Teker teker sönermiş yıldızlar.
Çocuklarını semaya gömermiş bulutlar,
Ve her şems ay ışığına saklanıp gidermiş...