Sen

neye benzediğini bilmiyorum

ateş kadar özgür gece kadar durusun

saklıyorsun beni kendinde

hangi zindanlarda prangalarla bıraktın beni

bilir misin yitik sevdaları

hani şu mecburluklara düşüp ,çekip giden dev adamları

dertleri içine akıtıp

kana kana giden masum sevdaları

nerden bileceksin

gel diyorum bazen gel pas tutmuş yüreğimi temizle

sen terkedilmişler bırakıp nereye gidiyorsun

vurma beni en yaralı yerimden

meçhulu fail olarak bırakma beni

gecenin en karanlık anında isminle uyanıyorum

gözümde iki yaşla

ya ona birşey olmuşsa diyorum ya üzgünse

telefon diyorum koşuyorum odama

elim varmıyor aramaya

ama nafile her şey

kalemimi kırmıştın bu mahkumun

sensizlik bana kalsa da ben susuyorum

bildiğim tek şey var şimdi

ey başlangıçlarımın sonu

son olsanda bende

yitiricem ne varsa içimde

yitiricem kendimi ama dönmeyecem, dönemem işte....