Sen - 3

Yine gülüşüne vurgun olduğum saatlerdeyim

Yine özlem döküyor gözlerim sana

Aklım huşu içinde kamaşmakta yüreğine

İçim, içim kan döküyor bilmemezliğine

Söylesem buzul olcak biliyorum mesafelerim, söylemesem cehennem

Bir zanaatkarın şaheseri gibi parlayan gözlerin

Ruhun ışıldıyor ardından, ruhum sana çekiliyor

Sanki gülüşüne hayat verilmemiş de hayat gülüşüne armağan edilmiş

Ki en büyük hediyem bir tebessümün olmuş ömrüme

Ben hayallerimde ömrümü ilikledim ömrüne

Gözümü açarken hep seni görüyorum beyaz bulutlar içinde

Korkma cüret edemem ömrünü istemeye

Sadece hergun yeter, gözlerime bir kere bak ve gülümse...