Sen...

sen mum ışıgında yazılan en masum mısralarımdan ibaretsin...

sen dokundukça kanayan yaralarımdan çektiğim acıya nedensin...

sen en mutlu olduğum anda geldikçe aklıma gözümden yağmur gibi süzülensin...

sen dört mevsimden bir öte, her zaman içimdeki güze eşşsin...

sen başaramadığım başlangıcım, unutamadığım yenilgimsin...

sen dünümü bugune, bugünümü yarına bağlayan yaşamımı sağlayan bitanemsin,

ben yaşadıkça sen nedenim, bir gün ölürsem sen sebebimsin...