Sen

yokluğun teneşir sedasında arınmak cenupluktan

arş dolanır başıma alıcı kuşlar öter

sus zindanlarında prangalarım beni zehirler

yedi renk böğürtlen ağacı sırtımda

ağzımda ödeneğine pay akçeler

zihin kıvrımlarımda hep sen

tek celse sensiz geçmez

şehrimden hiç bir binek geçemez ben kötürüm sokaklarında dilenci

yokluk damarlarımda irin boşaları

açlık beklentilerimde bir yudum ekmekte sen

zelul ıramalarımda son misafirim

ağız payemde azrail öper

soluğu ensemde tütün kolonyası

kokusunu burnum hissetmez

kapı zilimde örtülü zaman

sen değsen

kapım kitlenmez

sorgu melaykelerim seni sorar

son arzumda yangın vebalim

sen...

donanır zehri zıkkım kursağıma

abanır kimsesizlik üzerime

gebe kalır ölümüne susuzluk

ah

benden ıramalarımı bir görsen..

not= ey sevgili çare ırmağında son dileğime şişe içinde not ekledim..kırmadan oku..soldurmamak vardı bu naçiz bedeni, sana bulamak vardı....sen yoksun ,ben yoksul ....seni seviyorum bunu bil