Sen Adam Olamazsın

vaktiyle küçük bir köyde

bir baba,

bir de,

hırçın bir oğlu yaşarmış.

çocuk ya bu,

yaramaz mı yaramazmış.

o kadar çok haylaz ki,

baba çocuğun yaptıklarına dayanamazmış.

her gün,

"oğlum, sen adam olmazsın" dermiş.

günler ayları

aylar yılları kovalamış

derken

çocuk büyümüş

serpilmiş.

ama babasının bu sözünü de, hiç unutmamış.

kafasında yer etmiş.

gitmiş koca bir şehre

dişini ,tırnağına takmış

hem çalışmış hem okumuş

ve;

kaymakam olmuş.

hem,

doğduğu bu ilçeye.

emir vermiş jandarmaya

gidin falan köye.

alın getirin falan şahsı.

yaka-paça ihtiyarı

getirirler kaymakama.

gözünde siyah bir gözlük

boğazında kıravat

bir de siyah takım elbise

her neyse.

pekte yakışmış canım beyaz gömleğin üstüne.

der ki bizim ihtiyar:

"kaymakam bey oğul,

yaka-paça asker ile niye getirttin beni buraya

bir kusur mu ettim yoksa,

hani olur ya."

"Hayır " der

bizim mağrur delikanlı

gözlüklerini bir miktar burnunun üstüne çekerek

hem gülerek

biraz da alaylı.

dönerek.

"tanıdın mı".

der ihtiyara.

"yok oğul" der bizimki.

"ner'den bileyim,

bırak da beni oğul,

evime gideyim."

bu defa delikanlı

gözlüklerini hepten çıkartır.

mağrur mağrur

"şimdi tanıdın mı bey baba,

iyi bak" der

"benim

ben,

beğenmediğin oğlun Gafur.

sen adam olamazsın derdin küçükken hep bana

bak

kaymakam oldum

yetmez mi sana."

bu defa yaşlı adam derin bir iç çeker

ve oğluna dönerek ekler.

"ah oğul,

ben sana kaymakam olamazsın demedim ki,

sen adam olamazsın dedim.

yine sözümdeyim

yine sözümde.

adam olamamışsın çok yazık

olsaydın eğer,

düşünürdün birazcık.

apar-topar böyle

Askere emir verip ayağına getirtmezdin

ayağıma gelir,

elim öper,

affet beni affet,

affet baba derdin..."

08.09.2013