Sen Aklıma Düşünce / Acı

Sen aklıma düşünce,

şiirler büyütürdüm gece vakitlerimde,

dışarısı titrek bir mevsimdi,

her zikredişimde adına dokunurdu dilim.

Hangi buluta küssem,

şiir olurdu yüzün bakamazdım,

iklimini şaşırırdı bir güneş sızısı,

yüzyıllardır sanki kuraktı dudaklarım.

Say ki,

ben hiç uçurtma bilmeyen bir göçebeydim.

Ah bir binebilseydim,

saatlerce adını haykıracaktı vapurlarda sesim...

Sen aklıma düşünce,

gözlerini gömerdim gelmediğin rıhtıma,

hasret türkülerini dinlerdim gemicilerin.

Bir seni ıslatmazdım kirpik uçlarımdan,

yanağımdan bir seni eksiltmezdim.

Kalanların iççekişleri,

getirmezdi hiçbir gideni bilirdim

ve iyi bilirdim ki,

en çok limanlar ağlardı sevdiğim...

Sen aklıma düşünce,

çoğalırdım bekleme salonları kadar.

Tanıdık bir hüzün birikirdi ayaklarımda,

son duraktı geliş saatlerine umudum,

çünkü tek yolumdun bildiğim.

Sonra ellerimi uzattığımda anlardım uzaklığını,

düşlerimden eksilirdi iklimler.

Ben en çok,

sesini getiren o kırlangıçları severdim...

Sen aklıma düşünce,

ben hep geç kalırdım gülüşündeki takvime.

Yürüdükçe tükenirdi kaldırım taşları,

yürüdükçe göğünün kıyısından geçerdim.

Kırmaya çalışsamda kırılmazdı yüzüm aynalarda,

ne olur tut beni gidişimden sevdiğim.

Altı üstü,

bıraktığın yalnızlığın çarpımından bir eksiktim...

Sen aklıma düşünce,

hep fotoğraflarına sarılırdım üşürken.

Gökyüzüne dokunmak kadar mavi,

aşkla uyur gibi içim dışım sen iziydi.

Şiirlerime dokunurdu bir serçe hıçkırığı,

şehrin dar sokakları utanırdı geçmişliğimden.

Bilmediğim şarkıları mırıldanırdım ıslıkla karışık,

ellerine tutunurdum.

Sen aklıma düşünce,

düşünüyordum, öyleyse yoktun sevdiğim...

Sen aklıma düşünce,

bizi sen geçerdi bütün saatler,

takvimler yokluğuna erirdi birer birer,

ve hiçbir hükmü yoktu vazgeçişlerimin.

Ki şimdi çıkıp,

sorsalar bana neyin kaldı kalbinde diye.

İnan yoktu,

yıkık dökük bir lisandan ötem bilirdim.

ve sen ne vakit düşsen aklıma,

hep galip gelirdi geleceğime geçmişim.

Sen aklıma düşünce,

ömrümü öperdi bir hüzünbaz rüzgar.

Bu acıyı hep biryerlerden tanırdım,

ve inan sevgili,

hayallerimden çok daha fazlaydım.

Çünkü sen benim,

baktığım heryerde gördüğüm tek şeydin.

Sen aklıma düşünce,

ben,

hep,

aklımdan giderdim sevdiğim.