Sen... Asi Bir Küheylan

-Yusuf Hayaloğlu'na-

SEN... ASİ BİR KÜHEYLAN!

SEN...

Asi bir küheylan!

SEN...

Suphi!

Ve SEN...

Gözleri intihar mavi!

Anlata anlata bitmezsin Yusuf abi

Ama elden ne gelir ki

Ağlamamak elde mi?

Sen de bırakıp gitmedin sanki.

Haberi duyduğum anda

Durdu bütün zaman da

Ve benden akan bu gözyaşları da

Toprağına su olsun SEN susama.

Seni dinliyorum şu an

Akarken bu satırlar da gözyaşlarımdan

İnan gözlerine baktığım an

Bulurdum bir şeyler yaşanmayan...

'Merhaba Nalân' değil hoşçakal demek bu

'İşte Gidiyorum' dedin ve bu da oldu

'Ayrılığın Hediyesi' mi şimdi bu!

Bu feryatları 'Kim Susturabilir' kim susturdu?!

Seviyorum seni

Kana kana okuyorum şiirlerini

Bu avutulmamış çocuğun tek isteği

Sadece dilemek sana Allah'ın rahmeti...

Merak etme diyordun ben de gelirim

Bu sefer de sen gittin ben gelemedim

İnan bu acımı dindiremedim

Sersem başımı karakol duvarına vurup vurup inledim...

Şimdi saat yokluğunun belası

Ardından ahlarla kattık acını

Sensiz gelecek sabah denen belayı

Olsun iki gözüm kabulüm olsun duaları

Nefret etmişken ben 16 Kasımlardan

Yolculuğun başladı senin de bulutların arasından

Soğudum artık 3 Martlardan

Kapadın gözlerini hiç aldırmadan

SEN...

Asi bir küheylan!

SEN...

Bir acayip adam!

SEN...

Suphi!

Ve SEN...

Gözleri intihar mavi!