Sen Bana Yaban mısın

Çatlamış dudağımda,ıslanmış damla mısın?.

Yüreğimde duyduğum,erişilmez haz/mısın,

Açmışken kollarımı,gelmek isterken sana;

Ben sana gül oldumda,sen bana yaban/mısın.

Gönlümün kapısında sönük kaldı gözlerin!

Kalbi kırık bir hayat,kanayan yarammısın,

Bahar gibi gördümde,yoksa hazanımmısın;

Ben sana gül oldumda,sen bana yaban/mısın.

Beni çağırdığını,bir kez olsun duyabilsem!

Sevdalı başımın,bitmeyen yasımısın,

Kırk kapının artığıyım senin sayende;

Ben sana gül oldumda,sen bana yaban/mısın.

Ağaçlar hazırken, murada ermek için!

Hiçbir katkın olmadı,sevilip sevmek için,

Yalnızlığımın şehri,gönlümde umman mısın;

Ben sana gül oldumda,sen bana yaban/mısın.

Ne bir şiir,ne musiki,herşey sağır şimdi içimde!

Kalbim kafeste bir kuş,ruhum son nefesinde,

Hayatım tarumar,gönlümde harmanmısın;

Ben sana gül oldumda,sen bana yaban/mısın.

Hatıralar demleniyor, benim afak'ımmısın,

Güneşin batışında,hüzünlü efkarmısın,

Boşa gitmiş boşa.. bunca sarhoş yıllarım;

Ben sana gül oldumda,sen bana yaban/mısın.

Güneşim doğmuyor artık eskisi gibi,,gönül odama!

Ne önemi kaldıki bakışlarının, anlamı yoksa,

Yüreğim ıslak bir zemin,ruh körkütük,darmadağın;

Ben sana gül oldumda,sen bana yaban/mısın.

duygulaın şairi

boyabat.lı