Sen Bilmezdin Ama.

Kafanı kaldırınca gördügün.

Gökyüzüm ben..!

Pamuktan bulutların oldugu.

Uçan kuçların kanat çırptıgı

Ve bir okyanusu andıran

O koskocaman maviyim işte..

Sen bilmezdin ama

Hep seni izlerdim ben.

Adım adım,milim milim takip ederdim.

Neredesin ne edersin bilirdim..

Ama sen bunları bildigimi bilmezdin.

Seni sevdigimi hissetmezdin..

Her gece pencerenden girerdim odana.

Doya doya bakardım önce.

Sonra okşardım saçlarını hafiften..

Dünyalar benim olurdu ozaman.

Çünkü seninle oldugumu bilirdim.

Ama sen benim senin baş ucunda oldugumu

Hiç bilmezdin..

Sen bilmezdin ama

Hergün seni izlerdim ben..

Dokuz'da kalkar on'da işe giderdin.

Sen işte oldugun zaman ben rehberlik yapardım

Uçaklara..

Bazende yem yollardım martılara.

Ve böylelikle beş olurdu saat..

Sen işten çıkardın.

Beş oldumu bayram havası

Olurdu benim için..

Ama karanlık çökerdi birden .

Çünkü o beliriverirdi ansızın..

Tutardı bulutsu,pamuk ellerinden..

Çok içerlerdim buna..

Titrerdim,gürlerdim.

Bazende dayanamaz aglardım

Ve sen yagmur sanardın gözyaşlarımı.

Sen bilmezdin Ama

Yagan her bir damla yagmur

Benim gözyaşım olurdu..

Ben aglardım yagmur olurdu.

Yagmur yagardı gözyaşım olurdu..

Ozan Emir ÖZCAN

12.02.2010