Sen de Duyma

Boş ver

Sen de duyma

Sağır dilsiz alemde

Otursun aklın terazisine

Tüyden hafif günahlar

Atsın omzundan dünyanın gamını arsızlar

Yıldızlar göz kırpınca karanlığa

Bulutları örtsün yüzüne

Utancından gökteki ay

Sen oyalan o sahilde

Martılar nağme okurken çığlık çığlığa kulaklarına

Ben gidiyorum

Pervasız dillerin şiir okuduğu mekandan

Sen!

Heybene doldur tıka basa aşk namelerini

Varsın burkulsun yürek

Kayınca sulara alevden meşaleler

Sessiz çığlıklar parçalasın yüze sürülen karaları

Umutlar uçtu belki

Kafesinden fırlayan kuş olup

Dalgalar uykuda

Hüzün can yakmakta inceden inceye

Say ki; sevgisizlikten yaprak döktü

Mor menekşenin narin dalı

Kim bilir?

Yarın tebessüm ilişir dudaklarımıza

Kaldıysa geride sevgiden damlalar...