Sen, Deniz Fenerim...

deniz fenerimsin sen benim

pusulam yok elimde!

benim gökyüzümde

eser yok üstelik kutup yıldızından...

senin ışığınla

rotamı tayin ediyorum!

sonra yelkenlerimi

kendi nefesimle şişirip yol alıyorum

usul usul geçiyorum

karanlık sulardan...

bir tek martılarım var

başucumda çığlık çığlığa

karanlığın böğrüne

isabetli dalışlar yapan...

bir de sen...

sen varsın deniz fenerim;

gözümün seçebildiği

karanlık uzaklardan...

hem de pusulamın olmadığını

bile bile elimde

ince ve uzun bir ışık çığlığında

çaresiz haykırışlarında

yarınlarımda

beni karanlığına çağıran...