Sen Eyyyyyyyy

Sen ey kendini yüce sanan

Cehaletin bilgeçlik sokaklarında dolanan

Her hareketini ve sözünü farklı kalem ökçelerde sanan

Aslında sensin be sen yerlerde parke aralarına takılan

Sen ey kendini her işten anlar diye satan

Herkese vakur vari yelpazelerle sadece rüzgar yapan

Sana gülerek dinlercesine acıyarak dost diye bakan

Oysa seni bir sinek kanadında dolaşırken yakalayan

Sen evet sen hep bilir kişi dolanan

Senin ömründür sende durur gibi olup boşa harcanan

Uyan be uyan aç gözlerini uyuşmadan kendine gel toparlan

Malesef sendendir her kayıp olan yaşamakta olduğun hep yalan

Sen ey kendini sorumlu sanan

Fakat yaptığın işinde kimseye faydan olmadan

Kopuyorsun gün begün bu güzel hayattan

Sadece senin görmeye çalıştığın kendini kandırdığın senin rüyan