Sen Gibi

Ellerim kanlarla git şehrimden

Çelimsiz bir tabutun içine

Özgem duymasın seni

Titrek bir mum alevi açlığında yandım yanacağım kadar

Sisle örtüyorum şimdi geri kalan yanlarımı

Bir avuç fısıltı beklide artan sevdamın üstünden

Yıllar beni yara benzetiyorum

Senin nezrinde

Derinleşen, irini bol

Pis.

Kör olan gözlerimin bastonu hayatın

Bir kabartma aşk fakiri

Cümlesini kuramayan kelimeler

Öznem yok benim

Yitirdiğim her şey gibi

Kıkırdağı erimeye başlıyor aklımın

Eridikçe düşüyor yerlere dizlerim

Düştükçe biliyorum

Süründükçe doğrulacak benliğim..

Bıraktı

Gitti

Ne fark eder

Yaşamaya cesareti mi var ki dünyanın

Sırtımda kederle

Baş başa bıraktı beni.

Ölmeye cesareti mi var ki o aşkın

Kuru bir gürültüyle

Kalbindeki dağları devirdi

Herkes gitti mi üzerine yağmur yağan boş mezarlara

Ölüm gibi!