Sen Gibiyim
bulamadım bendimin dengini, hiç bir bedende.
boğuldu ruhum söz deryasına, bir de sen içinde.
yani, bugün hiç olmadığın kadar, ruhun içimde.
kalbimin dağarcıklarına sıkışmış bendeki sen.
kendi bedenimin önünde diz çökmüş, bu ten.
içimdesin yine, en büyük emirler senden,
itaat bu kalpten, mecalsiz olsada bu beden.
kanar hep bir yerim içten içe,
ama ellerin izin vermez her an sarar bir yerimden,
duraksar bütün yaralar..
sevinciyse, dökülür şiirlerimden.
şafak sökerken geceyi aldım, içime kattım.
güneş doğarken, gökyüzünden umut topladım.
bakire bir geceyi kirleten güneşe inat,
kalbe sevgi kattım, aşkı kendime hırs yaptım.
hangi eşsizliğinden ilham alayım bilemedim.
sen zaten içime sinmiş bir şiirsin.
aşkı da, hüznü de içime serpmiş gitmişsin,
mükemmelliyetini tenimden bileyleyemedim.
seni alırken, ne fitne ne fesat kaldı geride.
şu yaz mevsimi çıldıran güneş gibiyim,
satırlarımı yakıyorum, sen diye..
sessiz harflerde susan, aşka susayan, sen gibiyim.
gözyaşlarını toplayıp, gözlerime yaş yaptım.
terini terime katıp, sevdamıza emek kattım.
ben aslında ruhundan çalınan sen gibiyim.
kendimden bir sen yarattım.
yağmak sadece yağmura mahsus,
ama sen her gece yastığımda nemlenirken,
herşeyinle içime yağdın,
gizliden, en özelinden..
bense,
o günden beri,
hala sen gibiyim.