Sen Gül Yeter ki

kışın memleketimin dağları gibi

beyaz sadece bembeyaz

kıvrım kıvrım dalga dalga

köyümün yolları sanki

sonra kan kırmızı

insanlarımın kaderi

hiç kesilmeyen şu acımasız ayaz

ve ansızın simsiyah

çayımız ateşten hiç inmez

ellerimiz yine mosmor

kızılırmak'ın şırıltıları

rezilce haykırıyor adını

Allah'ım bu ses hiç mi dinmez

sobamızda kömürümüz değil

içimde yüreğim yanıyor

susmuyor çıldıracağım susmuyor

şu tepemde ki yıldız

çeşme başında ki kız

ikisi de yalnız

ikisi de beni izliyor

git buradan asaf burhan

anla artık burası sana haram

gitmem terk edemem

ben ne senden

nede memleketimden geçemem

eğer mutluluğun olacaksa yokluğum

meraklanma görmezsin beni

üstü şart değil ben toprağın altında da dururum

sen...sen gül yeter ki