Sen Gülünce Poyraza Dönerdi Çocukluğum
I
yalınayak bir eylül geliyor Ankaraya,
içimde de efil efil rüzgarlar...
yine
seni düşürüyor aklıma...
II
hani
sen gülünce,
ankaraya kar yağardı ya usulca ,
poyraza dönerdi o zaman çocukluğum
karışırdım beyazın en hasıyla...
III
ve ben hep,
ilk düşen kar tanesini yakalamaya çalışırdım,
kardan adam yapardım sarhoş kaldırımlarda,
son otobüsü de kaçırırdım ya sonra
kalırdım ortada...
donardım...
/bilirsin en çok ellerim üşür benim ,
ayazında beyazın ,
hemen kızarıverır di
sızlardı__________
saklayacak da yerim olmazdı hiç
canım acırdı
ağlardım....
IV
şimdi sen yoksun ya cancazım ,
içimde bir kar tanesi burukluğu...
üşümeye hasret ellerim...
tutunmaya çalışıyorum,
hüzne birer birer boyayıp düşlerimi,
limon küfü kokan şiirler yazıyorum
yokluğuna alışarak...
/portakal çiçeği sokağımda_______
2009/İst
/Portakal Çiçeği Sokak,
bir ucu ayrancı'da bir ucu çankaya'da olan
portakal vadisi diye de bilinen Sokağın ismidir/