Sen Hiç Yaşamadın

sen hiç yaşamadın...

babam tutarken ellerimden

sana uzandım, var olmaya davrandım.

elimden tutanım, yüreğime dokunanım

yaratanıma imanım, inancım oldun.

sakin olmaya kalkışırken penceremde

duvarlarda rengi yankılananım

sustukça sesine boyadığım dünyamda

sen hiç yaşamadın...

parmaklarım arasında titrerken kalemim,

soğuğunda ellerini açıp yüreğimi alanım.

çığ düşerken sabaha karşı düşlerime,

gözlerimi kapayan gecelerimin

yaşamam için bakışlarımı serbest bırakıp

kan veren gözlerinden ömür aldığım sözlerimde

sen hiç yaşamadın...

hayat benim gözlerimden sana bakıp kaybolmaktı

sen benim gözlerimden kendine dalamadın

sen hiç yaşamadın.