Sen Kaldın

Yalnızdım önce

Sonra güneş açarken yeniden doğdum

Geceler ortak oldu yanlızlığıma

Arkadaş oldum onla

Mutlu olurum diye

Uzattım ellerimi gökyüzündeki

Ayla yıldızlara

Dokunamadım onlara

Kimi zaman

Konuştum onlarla

Dinlediler beni

Sessiz sessizce

konuşmadılar ama

Kimi zaman ağladım

Ağladım yağmurlar eşlik etti bana

Ağladığım anlaşılmadı

Gün açtı ardında umutla

Uyandırmak için beni

Ben uyanmadım ki

Uyumadım oysa

Yalnızdım önce

Sonra sen çıkageldin ansızın

Oturdun kalbimin baş köşesine

Önceden hiçbirşeyim yoktu

Şimdi herşeyim var

Çünkü sen varsın

Bir tek sen (i)

K(al)dın(m) kalbim (d)e