Sen! Kibirli!
Tepeciklerin arasında yüce bir dağ gibisin.
Ben basit bir nefes,
sen haşmetli bir kasırga.
Sen bir okyanus,
ben tek bir damla.
Densiz densiz konuşanlara bakma ayaklarının altında.
Sen padişah olsan,
daha erken fethederdin İstanbulu.
Fizik okusan,
ilk sen parçalardın atomu.
Sen eşi bulunmaz bir mücevhersin.
Paha biçilmez bir değerdesin.
Sesin yüksek diyenler halt etmiş.
Her zaman, her ortamda,
kükremelisin!
Sen! Kibirli!
Sen gülsün, ben diken bile değilim.
Senin yanında neredeyse yok değerim.
Senin aklının yanında benimkisi,
çöldeki kum tanesi.
Senin güzelliğinin yanında ben,
tarla faresi.
Ben bir kibrit alevi, sen güneşsin.
El kaldırmana bile gerek yok,
beni paranla döversin.
Her şey iyi güzelde kibirli,
tek bir şey değil elinde.
Ah o son nefes yok mu?
Yüce seni de götürecek,
değersiz beni de.